Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?

kolokotronis

kolokotronis

Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

Black History Month / Black Panther Movie: Και οι θεοί τρελάθηκαν

Occidental Dissent / ΚΟ

Η Μποτσουάνα είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες χώρες στην Αφρική.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι είναι μια σημαντική απόκλιση. Κατατάσσεται στο νο 108 στον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης του ΟΗΕ, γεγονός που την καθιστά την πιο επιτυχημένη χώρα στην υποσαχάρια Αφρική. Ενώ η ανεξαρτησία έχει αποδειχθεί τραγωδία για σχεδόν κάθε άλλη χώρα στην υποσαχάρια Αφρική, η Μποτσουάνα έχει μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες στον κόσμο και έχει αυξήσει δραματικά το βιοτικό της επίπεδο.

Συλλογιστείτε τους δημοφιλείς μύθους για τις χώρες της αφρικανικής ηπείρου που αμφισβητούνται από τη Μποτσουάνα:

Οι Αφρικανοί υποφέρουν από την «κατάρα των πόρων». Η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και η Σιέρρα Λεόνε είναι διαβόητες για τα «διαμάντια αίματός τους». Ωστόσο, η Μποτσουάνα έχει γίνει πλούσια λόγω των εξαγωγών διαμαντιών της. Έχει επανεπενδύσει τον πλούτο της στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, της εκπαίδευσης και της υποδομής.

Οι ηπειρωτικές χώρες είναι καταδικασμένες σε οικονομική αποτυχία. Η Μποτσουάνα είναι μια ηπειρωτική χώρα. Και όμως, είναι πολύ πιο επιτυχημένη από τη Μοζαμβίκη ή τη Σομαλία (που βρέχονται από θάλασσα).

Οι αφρικανικές χώρες δεν μπορούν να πετύχουν λόγω της έλλειψης καλλιεργήσιμης γης. Η Μποτσουάνα διαθέτει μόνο 0,7% καλλιεργήσιμη γη. Το Μπουρούντι διαθέτει 26,3% καλλιεργήσιμη γη.

Οι αφρικανικές χώρες είναι φτωχές εξαιτίας της ερημοποίησης. Το 84% της Μποτσουάνα καλύπτεται από την έρημο Καλαχάρι. Συγκρίνετε με τον Νίγηρα και την έρημο της Σαχάρας που έχει 9,4% καλλιεργήσιμη γη.

Οι αφρικανικές χώρες υποφέρουν από αυθαίρετα σύνορα. Το 79% του πληθυσμού της Μποτσουάνα είναι εθνοτικά Tswana. Τα 2 / 3 των ανθρώπων της φυλής Tswana ζουν πέρα ​​από τα σύνορα στη Νότια Αφρική.

Οι αφρικανικές χώρες μαστίζονται από διαφθορά. Η Μποτσουάνα δεν είναι γνωστή για τη διαφθορά της.

Οι αφρικανικές χώρες δεν πέτυχαν λόγω της αποικιοκρατίας. Η Μποτσουάνα ήταν εξίσου αποικισμένη από τη Βρετανία όπως η Ζάμπια, η Ζιμπάμπουε ή το Μαλάουι.

Οι αφρικανικές χώρες δεν πέτυχαν λόγω της κληρονομιάς της δουλείας. Ούτε η Ζάμπια, ούτε η Μποτσουάνα ούτε ο Νίγηρας διαταράχθηκαν από το Υπερατλαντικό Εμπόριο Σκλάβων (Transatlantic Slave Trade).

Οι αφρικανικές χώρες πρέπει να είναι εθνοτικά ομοιογενείς για να είναι επιτυχείς. Η πιο δυσλειτουργική χώρα στην υποσαχάρια Αφρική είναι η Σομαλία, η οποία είναι μια από τις πιο ομοιογενείς χώρες της Αφρικής. Η Σενεγάλη και το Καμερούν είναι δύο από τις πιο σταθερές και πολυφυλετικές χώρες της Αφρικής. Η Μποτσουάνα δεν είναι εθνικά ομοιογενής. Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους της φυλής San ζουν εκεί.

Οι χαμηλοί στο IQ Αφρικανοί είναι ανίκανοι να αναπτυχθούν και να γίνουν ανεξάρτητες χώρες. Σαφώς, η Μποτσουάνα είναι μια σημαντική εξαίρεση στον κανόνα - ΓΙΑΤΙ;

Το μυστικό της επιτυχίας της Μποτσουάνα δεν είναι δύσκολο να διακριθεί. *

Όταν η Μποτσουάνα κέρδισε την ανεξαρτησία της το 1966, ήταν μία από τις φτωχότερες χώρες της Αφρικής και του κόσμου. Ένα χρόνο αργότερα, ένα τεράστιο ορυχείο διαμαντιών ανακαλύφθηκε από την εταιρία De Beers, η οποία υπήρξε πηγή της ευημερίας της Μποτσουάνα από τότε. Η μυστική φόρμουλα ήταν ένας φυσικός πόρος + σταθερή κυβέρνηση + έλλειψη διαφθοράς. Η Μποτσουάνα είναι ουσιαστικά η Σενεγάλη με διαμάντια. Ο πρώτος πρόεδρος της Μποτσουάνα παντρεύτηκε επίσης λευκή γυναίκα, όπως και ο πρώτος πρόεδρος της Σενεγάλης:

Η σχετική επιτυχία της Μποτσουάνα διαψεύδει τον ρεαλισμό σχετικά με τις φυλές; Είναι οι Αφρικανοί της υποσαχάριας Αφρικής ικανοί να δημιουργήσουν μια κοινωνία υψηλής τεχνολογίας όπως οι περίφημοι Wakandans (της ταινίας "Μαύρος Πάνθηρας" ντε);

Όχι, η επιτυχία της Μποτσουάνα είναι ένα άλλο παράδειγμα των αυτοκρατοριών του χρυσού της Αφρικής. Όπως έχουμε ήδη δει, ο Μάνσα Μούσα της Αυτοκρατορίας του Μαλί ήταν ο πλουσιότερος άνθρωπος που έζησε ποτέ. Ο πλούτος των αυτοκρατοριών της Γκάνας, του Μάλι και του Σονγκάι εξαφανίστηκαν όταν τα περίφημα χρυσωρυχεία εξανεμίστηκαν. Σκεφτείτε το γεγονός ότι το Μάλι κέρδισε επένδυση ύψους 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων και είναι σήμερα μία από τις φτωχότερες χώρες της γης.

Το μέλλον της Μποτσουάνα είναι ταχεία πτώση για δύο λόγους:
Κατ 'αρχάς, η παραγωγή διαμαντιών είναι τώρα μια παλιά κορυφή στη Μποτσουάνα. Η άνοδος που κράτησε την οικονομία της Μποτσουάνα έρχεται στο τέλος της. Τα έσοδα από διαμάντια προβλέπεται να μειωθούν.

Δεύτερον, η Μποτσουάνα υποφέρει από μία από τις σοβαρότερες επιδημίες του HIV / AIDS στον κόσμο. Ανατριχιαστικό, αλλά το 1/4 του πληθυσμού της Μποτσουάνα είναι μολυσμένο από AIDS
**

Πως θα είναι η Μποτσουάνα 100 χρόνια από τώρα; Μπορώ να δω τη Μποτσουάνα να υποβιβαστεί στην εποχή του λίθου και οι άνθρωποι της φυλής Σαν να βγαίνουν από την Καλαχάρι για να αναπαράγουν την περιοχή. Οι θεοί πρέπει να τρελάθηκαν *** για να ευλογούν τη Μποτσουάνα με μια έκρηξη διαμαντιών μόνο για να την απομακρύνουν με το AIDS.

* Τα Μπαρμπάντος κατατάσσονται στο νο 54 στον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης του ΟΗΕ. Η ιδέα ότι ο ρατσισμός, η δουλεία, η λευκή υπεροχή και η αποικιοκρατία είναι υπεύθυνες για την υπανάπτυξη της Αφρικής είναι γελοία. Τα Μπαρμπάντος, τα οποία είναι πολύ πιο επιτυχημένα από οποιαδήποτε χώρα της υποσαχάριας Αφρικής, είναι ένα από τα λίγα σημεία στη γη όπου η δουλεία ήταν η σκληρότερη και διήρκεσε το μακρύτερο. Τόσο η αποικιοκρατία όσο και η λευκή υπεροχή παρέμειναν πολύ μακρύτερο χρονικό διάστημα από ό,τι στην Αφρική. Μήπως η κληρονομιά της δουλείας κάνει τους Bajans τους πιο επιτυχημένους μαύρους στη γη;

** Ευτυχώς, είδαμε ότι ο πρώην πρόεδρος της Γκάμπια Yahya Jammeh ανακάλυψε τη θεραπεία για το AIDS με βότανα.

*** Το «Και οι Θεοί Τρελάθηκαν» (GODS MUST BE CRAZY) είναι μια Νοτιοαφρικάνικη κωμωδία του 1980 που είχε μεγάλη επιτυχία. Μάλιστα, το 1983 κέρδισε στο Montréal World Film Festival το βραβείο της πιο δημοφιλούς ταινίας. Υπόθεση: Στην έρημο Καλαχάρι, που ζουν οι Βουσμάνοι, μια ήσυχη πρωτόγονη φυλή, ένα αεροπλάνο ρίχνει μια μέρα ένα άδειο μπουκάλι Κόκα - Κόλα. Το άγνωστο θεόπεμπτο αντικείμενο θα αναστατώσει τους απλούς νόμους και την ήσυχη ζωή τους.
ΚΟ / Πηγή

Black History Month / Black Panther Movie. Ποια χώρα είναι το τελευταίο προπύργιο της δουλείας;

ΚΟ: Το concept είναι το εξής: Η Αφρική θα είχε μεγαλουργήσει εάν δεν έρχονταν οι κακοί Λευκοί να την κατακτήσουν και να πάρουν τους μαύρους σκλάβους. Για την δουλεία φταίνε οι Λευκοί και μόνο οι Λευκοί και θα πρέπει όλες οι γενιές Λευκών να νιώθουν ενοχές και ντροπή για την φυλή τους (αλλιώς είναι ρατσιστές), να σκύβουν συνεχώς το κεφάλι και να ζητάνε αιωνίως συγνώμην (αλλιώς είναι ρατσιστές) που βέβαια δεν θα γίνεται δεκτή, απλά και μόνο για προέρχεται από Λευκούς (που έτσι κι αλλιώς είναι ρατσιστές). Απόδειξη ότι η Αφρική θα μεγαλουργούσε εάν την άφηναν ήσυχη η Λευκοί είναι η Γουακάντα. Το ότι είναι μια φανταστική χώρα δεν έχει απολύτως καμία σημασία και όποιος πιστεύει διαφορετικά είναι ρατσιστής. Επίσης, όποιος δεν δει την ταινία «Μαύρος Πάνθηρας» είναι ρατσιστής και όποιος την δει και δεν του αρέσει είναι ρατσιστής. Επίσης όποιος τολμήσει να πει ότι στον απεχθή θεσμό της δουλείας συμμετείχαν Μαύροι (και Άραβες και Εβραίοι και Ινδιάνοι και γενικά όλες οι φυλές της γης) και ότι πρώτοι οι Λευκοί την κατήργησαν και τελευταίοι οι Μαύροι (και όχι όλοι) είναι ρατσιστής. Γενικά όποιος διαβάζει ιστορία και ερευνά και δεν αφήνεται στα συστημικά μέσα και στις ταινίες του Hollywood να του μάθουν "ιστορία" είναι ρατσιστής.  Και όποιος δεν γιορτάζει ολόκληρο τον Φεβρουάριο τον "Μήνα Μαύρης Ιστορίας", τι είναι; Το βρήκατε.

Occidental Dissent / ΚΟ

Η Μαυριτανία είναι και πάλι στις ειδήσεις.

Εάν δεν το ξέρετε, η Μαυριτανία ήταν η τελευταία χώρα στον κόσμο που κατάργησε την δουλεία το 1981. Αναγκάστηκε να το κάνει ύστερα από διεθνείς πιέσεις το 2007 και να περάσει έναν νέο νόμο που επέβαλε την κατάργηση της δουλείας. Ο νόμος επιβλήθηκε μόνο στα λόγια και για αυτό η Μαυριτανία εξακολουθεί να είναι η χώρα που η πρακτική της δουλείας είναι βαθιά ριζωμένη από κάθε άλλη χώρα στη γη.

Το 90% της Μαυριτανίας καλύπτεται από την έρημο της Σαχάρας. Η υπόλοιπη χώρα εμπίπτει στο ημισφαίριο Σαχέλ. Η έρημος της Σαχάρας εξαπλώνεται από τη στιγμή που η Μαυριτανία απέκτησε την ανεξαρτησία της από τη Γαλλία το 1960. Ήταν απλά μια γαλλική αποικία από το 1903 μέχρι το 1960. Οι Γάλλοι αξιολόγησαν τη Μαυριτανία μόνο για γεωπολιτικούς λόγους και την απέκτησαν για να συνδέσουν την πολύτιμη αποικία τους στην Αλγερία με τις κατακτήσεις τους στην Δυτική Αφρική και την Κεντρική Αφρική. Θεωρήθηκε ως ένα άλλο ορμητήριο και η μόνη αξιοσημείωτη δράση τους εκεί ήταν το να καταστείλουν τις πιο σαφείς μορφές δουλείας όπως προσπάθησαν να το κάνουν στο Μάλι και στον Νίγηρα.

Η Μαυριτανία εξακολουθεί να είναι μια απελπιστικά φτωχή, έρημη χώρα που κατοικήθηκε από τους Βέρβερους νομάδες (White Moors) οι οποίοι άρχισαν να υποδουλώνουν τους μαύρους της Δυτικής Αφρικής (Black Moors) πριν από αιώνες. Η πρώην μαύρη κάστα σκλάβων που είναι γνωστή ως Χαρατίν αποτελεί το 40% του πληθυσμού. Υπάρχει ένα ακόμη 30% του πληθυσμού που προέρχεται από δυτικούς Αφρικανούς. Οι Bidhan Moors είναι μόνο το 30% του πληθυσμού της Μαυριτανίας και έχουν γίνει μια μικτή φυλετική ελίτ μέσω της διασταύρωσης με τους δούλους τους.

Σε γενικές γραμμές, οι Ευρωπαίοι δεν είχαν ενδιαφέρον για τη Μαυριτανία. Για αιώνες, το μοναδικό ενδιαφέρον που είχαν οι Ευρωπαίοι στη χώρα ήταν το εμπόριο της αραβικής μαστίχας με νομαδικές φυλές κατά μήκος των ακτών του Ατλαντικού. Το υπερατλαντικό δουλεμπόριο έσυρε μαύρους σκλάβους από τη Σενεγάλη στην Αγκόλα. Μόλις στα τέλη του 19ου αιώνα η Γαλλία άρχισε να επεκτείνει την κυριαρχία της στην περιοχή πέρα ​​από τη βάση της στη Σενεγάλη. Το συμπέρασμα είναι ότι η ευρωπαϊκή επιρροή είχε πολύ μικρότερο αντίκτυπο στη Μαυριτανία από οπουδήποτε αλλού στην Αφρική. Αυτές οι νομαδικές φυλές της ερήμου δεν θεωρούνταν ότι αξίζουν τη δαπάνη της κατάκτησης.

Εκτός από τη δουλεία, τα παραδοσιακά αφρικανικά έθιμα, όπως το να επιβάλλουν στις γυναίκες να καταναλώνουν 16.000 θερμίδες ημερησίως προκειμένου να γίνουν όσο το δυνατόν πιο χοντρές, έχουν επιβιώσει μέχρι σήμερα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι "στους αρχαίους Moors, μια χοντρή σύζυγος ήταν σύμβολο του πλούτου ενός άντρα, απόδειξη ότι είχε αρκετά πλούτη για να την ταΐσει γενναιόδωρα, ενώ άλλες έχαναν τη ζωή τους στο επιρρεπές στην ξηρασία έδαφος.

Οι Μαυριτανοί είναι γνωστοί στον κόσμο για τους δούλους τους και τις μαύρες χοντρές γυναίκες τους. Έχουν επίσης αυτές τις βασικές αφρικανικές καλύβες όπου κρατούν τους σκλάβους και τις χοντρές γυναίκες:

Αν έχετε ποτέ θελήσετε να ζήσετε την εμπειρία να ζείτε σε μια αφρικανική καλύβα με μια χοντρή μαύρη γυναίκα που είναι δούλη σας, η Μαυριτανία είναι ο τόπος για να πάτε.




ΚΟ / από εδώ 

Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018

ΚΑΝΑΔΑΣ: Ο Trudeau διέκοψε κοπέλα για να της πει να μην χρησιμοποιεί την λέξη “mankind” (ανθρωπότητα), αλλά “peoplekind” (δικιάς του έμπνευσης), γιατί είναι πιο «περιεκτική». Σύμβουλος του Trudeau δήλωσε ότι όσοι γέλασαν με τις γελοιότητες αυτές του πρωθυπουργού, είναι «ναζί»…



Ο Καναδός πρωθυπουργός Justin Trudeau (Τζάστιν Τριντό), είναι η επιτομή του “pajama boy” ή “soy boy” ή – για να το εξηγήσουμε ελληνικά και λαϊκά – ο πιο ‘αδελφίστικος’ πολιτικός ηγέτης στον κόσμο. Ακόμα και ο «γκέι» πρωθυπουργός της Ιρλανδίας, Leo Varadkar, γιος Ινδού μετανάστη, είναι λιγότερο θηλυπρεπής από τον Trudeau
 

Επίσης ο Τριντό, ως αντιπροσωπευτικό δείγμα νεοταξίτη πολιτικού, δεν χάνει ευκαιρία να δείξει τον «σεβασμό» του στην πίστη των μωαμεθανών, των ιουδαίων, των Σιχ κλπ, ενώ από την άλλη χλευάζει την πίστη των χριστιανών.
Ο Justin Trudeau, δήλωσε ότι είναι φεμινιστής και επιβλέπει ένα υπουργικό συμβούλιο που το μισό είναι γυναίκες, έγινε στόχος κριτικής και ειρωνικών σχολίων, αφότου διέκοψε μια νεαρή γυναίκα για να της πει να χρησιμοποιεί τη λέξη "peoplekind" παρά την λέξη mankind (ανθρωπότητα). Σύμφωνα με την φεμινιστική νεοταξίτικη λογική του (όπως και των ομοϊδεατών του που «ψοφάνε» για ‘newspeak’), θα πρέπει να αφαιρεθεί το συνθετικό man- άνδρας και να αντικατασταθεί με το «πιο περιεκτικό» (inclusive) και γενικό people- άνθρωποι...

Ο Καναδός πρωθυπουργός παρουσίαζε μια συνεδρία Q & A στο Πανεπιστήμιο MacEwan στο Έντμοντον, όταν μια κοπέλα από την Εκκλησία του Θεού της Παγκόσμιας Οργάνωσης Αποστολών, μια φεμινιστική εκκλησία που ιδρύθηκε στη Νότια Κορέα, σηκώθηκε για να θέσει μια ερώτηση σχετικά με τον εθελοντισμό.... "


Ο Trudeau βγήκε μετά και προσπάθησε να τα μαζέψει και να περιορίσει τις κοροϊδίες εναντίον του από επώνυμους και ανώνυμους (μάλιστα υπήρχε και σχετικό hashtag #peoplekind στο Twitter και ένα σωρό φωτογραφίες που σατίριζαν τις γελοιότητές του), ισχυριζόμενος ότι αυτό που έγινε ήταν απλά ένα «κακό αστείο».
 Όμως ο παλιός του συμμαθητής και σύμβουλός του (γνωστός και ως «σκιώδης πρωθυπουργός» σε κάποιους πολιτικούς κύκλους), Gerald Butts (φώτο κάτω), ο οποίος περνάει πολύ ώρα στο Twitter, πειράχτηκε με όσους ειρωνεύονταν το αφεντικό του και βγήκε να πει ότι το αστείο αυτό το έκαναν σημαία το Infowars και άλλοι «alt-right ναζί» φίλοι τους.
Προφανώς, στους «ναζί» περιλαμβάνονται και κάποιοι επώνυμοι όπως ο Ezra Levant και ο Ben Shapiro, που είναι εβραϊκής καταγωγής.

Ένας άλλος επώνυμος, ο Βρετανός Piers Morgan, ο οποίος και αυτός κορόιδεψε τον Trudeau και τις «παράλογες, πολιτικά ορθές ανοησίες του» σημείωσε: «α) Δεν είμαι Ναζί. β) Δεν ήταν αστείο. γ) Εάν είσαι ένας από τους επικεφαλής συμβούλους του Justin Trudeau, δεν είναι περίεργο ότι κάνει τόσες πολλές γκάφες».

ΚΟ / από εδώ κι εδώ

Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

«Μην ανησυχείτε, η Νέα Παγκόσμια Τάξη θα επιβιώσει του Τραμπ», γράφει στο Foreign Affairs (του CFR) σύμβουλος της Χίλαρυ Κλίντον



Infowars / ΚΟ

Το globalist μοντέλο της Νέας Παγκόσμιας Τάξης θα επιβιώσει του Προέδρου Τραμπ, σύμφωνα με τον σύμβουλο της Χίλαρι Κλίντον, Jake Sullivan.

"Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Trump αντιπροσωπεύει μια ουσιαστική απειλή για την υγεία τόσο της αμερικανικής δημοκρατίας όσο και του διεθνούς συστήματος", έγραψε ο Sullivan στην έκδοση του επόμενου μήνα τουForeign Affairs το οποίο υποστηρίζεται από το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων (Council on Foreign Relations ή  CFR).

[Το CFR, επισήμως ένα “think tank”, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους οργανισμούς της παγκόσμιας ελίτ που πιέζει και διαμορφώνει τις καταστάσεις για την εγκαθίδρυση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης. Στους ιδρυτές του περιλαμβάνονται οι Ντέιβιντ Ροκφέλερ, Γουόλτερ Λίπμαν, Paul Warburg. Τωρινός πρόεδρος ο Richard Haas. Όλοι οι προαναφερόμενοι, εβραϊκής καταγωγής. Το CFR είναι ένας εξω-συνταγματικός πόλος ισχύος, ο οποίος καθορίζει, σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα, την εκάστοτε ηγετική ομάδα και το βασικό προσωπικό του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ και τη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ. Ο καθηγητής ιστορίας Carroll Quigley (Κάρολ Κούιγκλει) του Πανεπιστημίου Τζορτζτάουν και μέντορας του Μπιλ Κλίντον, στο βιβλίο του "Τραγωδία και Ελπίδα" ήταν σαφής: "Το Συμβούλιο των Εξωτερικών Σχέσεων (CFR) είναι το αμερικανικό παράρτημα μιας εταιρείας που ξεκίνησε από την Αγγλία ... (και) ... πιστεύει ότι τα εθνικά σύνορα θα πρέπει να εξαλείφουν για να ιδρυθεί μια Παγκόσμια Κυβέρνηση".].

"Ωστόσο, παρά τους κινδύνους αυτούς, οι φήμες για τη διάλυση της διεθνούς τάξης έχουν πολύ μεγαλοποιηθεί. Το σύστημα είναι χτισμένο για να διαρκέσει μέσα από  σημαντικές αλλαγές στην παγκόσμια πολιτική και οικονομία και αρκετά ισχυρό για να επιβιώσει από μια θητεία του Trump. "

Μέχρι στιγμής, ο Trump δεν μπόρεσε να προκαλέσει το "επίπεδο της συστημικής ζημιάς" που είπε ότι θα έκανε στην μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο διεθνή τάξη, της οποίας τα ηνία έχουν τα Ηνωμένα Έθνη, το ΔΝΤ / Παγκόσμια Τράπεζα και το ΝΑΤΟ, χάρη στους συστημικούς συμβούλους και το Κογκρέσο, είπε ο Sullivan (φώτο).

"Σκεφτείτε το σύστημα συμμαχιών των Η.Π.Α., ένα κεντρικό χαρακτηριστικό της υπό την ηγεσία των Η.Π.Α. Τάξης. Ο Trump συνεχίζει να χλευάζει τους συμμάχους των ΗΠΑ σαν να είναι παράσιτα», είπε.

"Αλλά η πολιτική της Ουάσιγκτον προς τους συμμάχους της τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ασία έχει χαρακτηρισθεί περισσότερο από τη συνέχεια παρά την αλλαγή. Οι σύμβουλοι του Trump έχουν βοηθήσει να διασφαλιστεί αυτό, όπως και η εξωτερική υποστήριξη και η επίβλεψη του Κογκρέσου».

Επιπλέον, οι τεχνοκράτες της ΕΕ "προσπάθησαν να διατηρήσουν τη συμμαχία, παρά τις ανησυχίες τους για το Trump, εργαζόμενοι γύρω του".

Αλλά ο Sullivan προειδοποιεί ότι παρόλο που η Νέα Παγκόσμια Τάξη έχει διατηρήσει τη δομή της, ο αμερικανικός λαός έχει «απογοητευθεί» και βλέπει «την παγκόσμια ολοκλήρωση ως απειλή για την εθνική ταυτότητα και την οικονομική ζωτικότητα», κάτι το οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί ανάλογα.

"Η ανθεκτικότητα του συστήματος δεν πρέπει να είναι το happy end μιας ιστορίας, θα πρέπει να είναι το σημείο εκκίνησης μιας προσπάθειας που χρειάζεται για να ενισχυθεί και να επικαιροποιηθεί η διεθνής τάξη και να αντιμετωπιστούν οι πραγματικές απειλές για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά της", δήλωσε. "Αυτό πρέπει να ξεκινήσει με την πλέον σοβαρή πρόκληση σήμερα: αυξανόμενη απογοήτευση με μερικές από τις βασικές παραδοχές της. Αυτή η απογοήτευση έχει επηρεαστεί από τις δυνάμεις του "τοπικισμού" (nativism) και του "μη φιλελευθερισμού" (illiberalism), αλλά έχει τις ρίζες της στην εμπειρία που έζησαν πολλοί που είδαν ελάχιστα οφέλη σε αυτά».

Εξήγησε επίσης τους βασικούς θεμελιώδεις πυλώνες της Νέας Παγκόσμιας Τάξης μέσω της τυπικής κωδικοποιημένης παγκοσμιοποιημένης ρητορικής.

"Οι Ηνωμένες Πολιτείες δημιούργησαν τη Τάξη πάνω σε τρεις θεμελιώδεις προτάσεις: ότι το οικονομικό άνοιγμα και η ολοκλήρωση οδηγούν σε μεγαλύτερη και ευρύτερα κοινή ευημερία [Federal Reserve]. ότι το πολιτικό άνοιγμα, ο εκδημοκρατισμός και η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων οδηγούν σε ισχυρότερες, πιο δίκαιες κοινωνίες και αποτελεσματικότερη διεθνή συνεργασία [Ηνωμένα Έθνη] · και ότι το οικονομικό και πολιτικό άνοιγμα αλληλοενισχύονται [ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα]".

"Και οι τρεις προτάσεις τώρα αμφισβητούνται".

Ακόμα κι αν το Trump έχει λάβει μέτρα για να απομακρύνει την globalist μπότα από τον λαιμό της Αμερικής, οι τραπεζίτες του συστήματος εξακολουθούν να κυριαρχούν στο παγκόσμιο νομισματικό σύστημα και είναι αποφασισμένοι να εκτροχιάσουν την ανάκαμψη της Αμερικής για να κατηγορήσουν τον πρόεδρο Τραμπ.

ΚΟ: Μετάφραση: «Προς στιγμήν τα χάσαμε με την εκλογή Τραμπ, μας την σπάει άγρια ο τύπος, αλλά είναι όλα υπό έλεγχο. Καλού – κακού ας έχουμε το νου μας με την πλέμπα. Όλο απογοητευμένοι είναι και δεν λένε να συμμορφωθούν». Σχετικό: «Είναι ώρα οι Ελίτ να σηκωθούν ενάντια στις αμαθείς μάζες». «Αριστεροί και δεξιοί να συμμαχήσουν ενάντια στον εθνικισμό για να σωθεί η παγκοσμιοποίηση», λέει άρθρο του Foreign Policy (του David Rothkopf, μέλος του CFR).

ΚΟ / Πηγή

Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

Χλευάστε τα είδωλά τους


Στο Ακροπόλ στην Αθήνα, παίζεται το "μιούζικαλ" (ή "θεατρική παράσταση") που ονομάζεται “Jesus Christ Superstar” και ήδη έχουν ξεκινήσει κάποιες διαδικτυακές προσπάθειες για κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες εξ αιτίας του βλάσφημου περιεχομένου του. Πριν ξεκινήσει να παίζεται το έργο, βέβαια, διαφημίστηκε και προβλήθηκε κατά κόρον. «Υπερθέαμα», «μιούζικαλ - θρύλος», «ανατρεπτικό» και λοιπά στομφώδη. Μην ξεχάσω να πω, ότι μάθαμε ότι την πρεμιέρα λέει, την παρακολούθησε η "εγχώρια showbiz" (με ό,τι σημαίνει αυτό).

Δεν θα σας αναλύσω εδώ το περιεχόμενο του «υπερθεάματος». Νομίζω καταλαβαίνετε ότι όταν εκστασιάζονται οι πάσης φύσεως «προοδευτικοί» και θολοκουλτουριάρηδες για κάποιο «έργο τέχνης» που έχει σχέση με τον Χριστό, έχουμε μετά βεβαιότητας να κάνουμε με μία ακόμη προσβολή και βλασφημία κατά του προσώπου του Θεανθρώπου και άλλη μία επίθεση κατά της πίστης των χριστιανών. Οι τύποι αυτοί ηδονίζονται κυριολεκτικά να ποδοπατούν (επ’ αμοιβή βεβαίως) οτιδήποτε αποτελεί ιερό και σέβασμα για την μεγαλύτερη θρησκεία στον κόσμο, γνωρίζοντας επίσης, ότι η διαχείριση των όποιων αντιδράσεων είναι συνήθως εξαιρετικά εύκολη και τους δίνει μεγαλύτερη ικανοποίηση. 

Το story του εν λόγω «μιούζικαλ» δεν έχει καμία πρωτοτυπία. Ένας «άλλος» Χριστός «ανθρώπινος», αδύνατος, που δεν μπορεί να θεραπεύσει όλους που τον έχουν ανάγκη, που έχει «ανθρώπινες αδυναμίες» και «σύντροφο» την Μαρία την Μαγδαληνή (που είναι ερωτευμένη μαζί του) και που στο τέλος πεθαίνει και δεν ανασταίνεται! Και που ο Ιούδας δεν είναι προδότης, ούτε κλέφτης, αλλά μία γλυκιά προσωπικότητα, ένας φιλάνθρωπος, που αγαπάει τους φτωχούς (και σε αυτούς δίνει τα αργύρια!), ένας ήρωας που «θυσιάζεται» και τελικά γίνεται ο «σωτήρας» του Χριστού! (Ο Ησαΐας Ματιάμπα που υποδύεται τον Ιούδα, λέει ότι ο Ιούδας "αγαπούσε υπερβολικά τον Ιησού", ήταν ένας "ρομαντικός" και είχε "την μεγάλη τόλμη" να αυτοκτονήσει!) 
Πολλά είπαμε. Όλα αυτά όμως, είναι γνωστά από τα αρχαία χρόνια, με το λεγόμενο «Ευαγγέλιο του Ιούδα» (που πριν μερικά χρόνια έκανε «πάταγο» στο ελληνικό κοινό) και άλλα απόκρυφα ευαγγέλια και αιρετικές διδασκαλίες απέναντι στις οποίες στάθηκε η Εκκλησία. Βιβλία και συγγράμματα αντιχριστιανών ή αδαών ή πλανεμένων από το γνωστό μας Ταλμούδ έως το “best seller” Κώδικας Νταβίντσι (άλλος «πάταγος» κι εδώ) μέχρι και «έρευνες» και θεωρίες περί «ανακάλυψης του τάφου του Ιησού» έχουν παρελάσει 2000 χρόνια τώρα. Η προσπάθεια να υβρισθεί ή να αλλοιωθεί ο αληθινός Χριστός των Γραφών και της Παράδοσης είναι γνωστή, είναι διαχρονική και προσωπικά πιστεύω, έχει αποφέρει μικρά κέρδη.     

Επίσης, όσον αφορά το βλάσφημο του εν λόγω έργου αυτός ο μετα-χριστιανικός «προοδευτικός» κόσμος που ζούμε, έχει παρακολουθήσει τρισχειρότερα και ο ΚΟ έχει παρουσιάσει ορισμένα. Ενθυμούμαι θεατρικό «έργο» όπου παιδιά εκτόξευαν χερομβοβίδες (!) εναντίον της εικόνας του Χριστού η οποία βρίσκεται μπροστά από έναν γέρο που αφοδεύει, μέχρι "έργο" που έδειχνε έναν Εσταυρωμένο μέσα στα ούρα του "καλλιτέχνη". (Στην πρώτη περίπτωση υπήρξε διαμαρτυρία και παρέμβαση νεαρών Γάλλων καθολικών - φώτο πάνω - και στην δεύτερη, πάλι στην Γαλλία, το "έργο" δέχθηκε ένα μικρό "βανδαλισμό" - φώτο κάτω). Μόνο που τα μνημονεύω νιώθω ότι δίνω αξία σε άτομα που ένας βόθρος είναι κήπος ευωδιαστός μπροστά στον εσωτερικό τους κόσμο (και αυτό που τους κάνει απεχθέστερους είναι ότι λογίζονται «καλλιτέχνες»).
Εγώ αλλού θέλω να επικεντρωθώ. Στις αντιδράσεις.

Να πω καταρχάς, όπως έχω γράψει εδώ, ότι είμαι ασυζητητί υπέρ της οποιασδήποτε αντίδρασης, όταν η άλλη εναλλακτική πρόταση είναι η απάθεια, ο καθωσπρεπισμός και ο ραγιαδισμός (ή έστω τα "πύρινα άρθρα" μέσα από το διαδίκτυο).

Υπάρχει όμως ένα ΟΜΩΣ.

2011: Γελοιοποίηση του Τιμίου Σταυρού από την «ελληνοφρένεια» του Σκαϊ την ημέρα των Θεοφανείων
Οι τύποι αυτοί, που κάπου συναντιούνται όλοι ιδεολογικά, δεν θα σταματήσουν να βγάζουν "έργα" που θα προσβάλλουν βάναυσα την πίστη των χριστιανών ή τα "ευαίσθητα" εκείνα θέματα που τα θεωρούν "αναχρονιστικά" απομεινάρια και εμπόδια στον "νέο κόσμο" που φαντάζεται το νοσηρό μυαλό τους (έθνος - πατρίδα - ιστορία – θρησκεία - παράδοση - οικογένεια - φιλοπατρία)

Και η αλήθεια είναι ότι έχουμε ακούσει πολύ χειρότερα και έχουμε δει τους άρρωστους αυτούς συνανθρώπους μας που λογίζονται "καλλιτέχνες" και "άνθρωποι του πνεύματος", να χυδαιολογούν βάναυσα κατά της Σημαίας μας, κατά των Ηρώων του '21, κατά του Κλήρου και κατά του ίδιου του Θεανθρώπου. 

2012: Γελοιοποίηση του Αθανάσιου Διάκου και της Ελληνικής Σημαίας από "έργο" της κιτσοπούλου
Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει το επιχείρημά τους ότι απλά πρόκειται για "ανατρεπτική" τέχνη και λοιπές αριστερές μπαρούφες, γιατί θα ήθελα αλήθεια, ΜΙΑ ΦΟΡΑ, να δω όλους αυτούς τους "ανατρεπτικούς" να χλευάζουν ή έστω να κριτικάρουν την πίστη ή την παράδοση άλλων ανθρώπων. Π.χ. των μουσουλμάνων που πλέον δεν είναι μακριά μας, αλλά δίπλα μας. Ή των Ιουδαίων. Φοβούμαι ότι το μόνο ανατρεπτικό στην πρώτη περίπτωση θα ήταν το άψυχο σώμα τους που θα έπεφτε με γδούπο στο οδόστρωμα όπως του κυρίου παρακάτω. Στην δε δεύτερη αυτό που θα ανατρεπόταν θα ήταν η καριέρα τους και ίσως άρπαζαν και καμιά ποινή φυλάκισης για "αντισημιτισμό".
2004 : Ο Ολλανδός παραγωγός Theo van Gogh, άγρια δολοφονημένος (με καρφωμένο το μαχαίρι στο στήθος) από μουσουλμάνο που εκδικήθηκε για το ‘βλάσφημο’ έργο ‘Submission’, (Υποταγή) που ασκούσε κριτική στον τρόπο που συμπεριφέρεται το Ισλάμ στις γυναίκες
Οι τύποι αυτοί δεν είναι «προοδευτικοί», ούτε «ανατρεπτικοί». Είναι απλά θρασύδειλοι που όταν έχουν πλάτες κάνουν τους σπουδαίους. Και όταν τα βρουν σκούρα βάζουν την ουρά στα σκέλια και θυμούνται τις «ευαισθησίες» των άλλων.

Θυμάμαι πριν χρόνια είχα γράψει για ένα «έργο» που ανέβηκε σε «αίθουσα τέχνης» στο Βερολίνο και διακωμωδούσε την Κάαμπα, το ιερότερο προσκύνημα των μουσουλμάνων που βρίσκεται στην Μέκκα. Μία αφίσα που εικόνιζε την Κάαμπα - ένα κυβικού σχήματος κτίριο από μαύρο γρανίτη – είχε τη φράση «ηλίθια πέτρα» στα γερμανικά. Οι διοργανωτές αποφάσισαν να κατεβάσουν το «έργο» και να κλείσουν προσωρινά την αίθουσα μόλις δέχθηκαν απειλές από μουσουλμάνους, οι οποίες φαίνεται χάλασαν όλη την «ανατρεπτική» τους διάθεση.

Η αλήθεια είναι ότι τις περισσότερες φορές σε τέτοιου είδους «έργα» οι αντιδράσεις των χριστιανών (διότι αυτοί είναι πάντοτε οι θιγόμενοι) είναι από ανύπαρκτες, έως χλιαρές και προπαντός «πολιτισμένες». Ούτε απειλές, ούτε «ιεροί πόλεμοι», ούτε καμένες πόλεις, ούτε κομμένα κεφάλια. Και για αυτό οι θρασύδειλοι επαναπαύονται και συνεχίζουν να προκαλούν με το «έργο» τους, έχοντας σύμμαχο όλον τον "προοδευτικό" πολιτικό – καλλιτεχνικό – μιντιακό κόσμο. Σπάνια υπάρχει αντίδραση που ξεπερνάει τους καθωσπρέπει χριστιανικούς τρόπους (βλ. Phylax). Αλλά και πάλι κάθε σύγκριση με τις αντιδράσεις των θιγομένων μουσουλμάνων είναι αστεία. Οι «ανατρεπτικοί» όταν ακούν για αντιδράσεις από την μουσουλμανική θρησκεία τα κάνουν πάνω τους, ενώ όταν ακούν από την χριστιανική το παίζουν (εκ του ασφαλούς) αντίδραση στον «μεσαίωνα».   

Και ερχόμαστε στις αντιδράσεις και στις διαμαρτυρίες.

Ο Ted Neeley, (ντράμερ και ηθοποιός) που υποδύθηκε για πολλά χρόνια τον Χριστό στο «μιούζικαλ» που λέγαμε στην αρχή, είχε πει ότι όταν το πρωτοπαρουσίασαν σε ένα Θέατρο στο Broadway της Νέα Υόρκης υπήρχαν κάποιες διαμαρτυρίες οι οποίες τους «δυσκόλευαν». «Ωστόσο», όπως λέει, «αυτές οι διαμαρτυρίες συγκέντρωσαν την προσοχή όλων των μέσων ενημέρωσης, τα οποία δημιούργησαν συντριπτικό ενδιαφέρον για την παραγωγή και έφεραν τις μάζες να γίνουν μάρτυρες αυτής της πρωτότυπης όπερας».

Ο κίνδυνος είναι λοιπόν οι διαμαρτυρίες όχι μόνο να μην εμποδίσουν αυτούς τους θρασύδειλους, αλλά να τους κάνουν και καλό. Οπότε τι κάνουμε;

Σε δύο, κατά γνώμη μου, περιπτώσεις, οι δημιουργοί τέτοιων έργων είναι δυνατόν να «δυσκολευτούν» παραπάνω. Είτε εάν στις «πολιτισμένες» διαμαρτυρίες λάβουν μέρος χιλιάδες χριστιανοί που θα κάνουν αισθητή την παρουσία τους και με τον όγκο τους, αλλά και με τις πιέσεις που θα ασκήσουν προς τους κάθε φύσεως άρχοντες. Είτε εάν οι διαμαρτυρίες δεν είναι και τόσο «πολιτισμένες» και τους κυριεύσει πραγματικά ο φόβος. Επειδή όμως ούτε η πρώτη έχει πιθανότητες, ούτε φυσικά και η δεύτερη, μένει κάτι άλλο, μια τρίτη πρόταση, που θεωρώ ότι μπορεί να τους κόψει λίγο τον βήχα και την κομπορρημοσύνη.

Εφόσον όλοι αυτοί αυτοσυστήνονται ως «προοδευτικοί» και «ανοικτού πνεύματος» και «ανατρεπτικοί» και λοιπά, θα ήθελα  να έβλεπα τις αντιδράσεις τους (και σύσσωμου του "προοδευτικού" πολιτικού – μιντιακού - καλλιτεχνικού κατεστημένου, συμπεριλαμβανόμενης της «εγχώριας showbiz») εάν ανέβαινε ένα «έργο» που θα προσέβαλε τα δικά τους «σεβάσματα», «ήρωες», είδωλα, ιερές αγελάδες και τοτέμ.

Είχα γράψει σχετικά και παλαιότερα (επ' ευκαιρία της φασαρίας που είχε ξεσπάσει με το "κόρπους κρίστι") ότι η λύση είναι μία: να υπάρξει μια ομάδα (ας τους πούμε "ακτιβιστές") που θα ξεσκεπάσει την υποκρισία τους πολεμώντας τους με τα ίδια όπλα. Γιατί όλοι αυτοί οι Λαέρτηδες, οι Κιτσοπουλάδες οι "παστίτσιοι" και οι διάφοροι πρόθυμοι συριζορεπούσηδες υποστηρικτές τους, ιδεολογικά ή και πολιτικά ανήκουν στον ίδιο χώρο. Έναν χώρο που έχει μείνει ανέγγιχτος, «παρθένος» από επιθέσεις τέτοιου τύπου, που άλλοι τις ονομάζουν «σάτιρα», άλλοι «τέχνη» και άλλοι καθαρή βλασφημία.

Εάν διοργανωνόταν ας πούμε, μια «έκθεση τέχνης» και απεικονίζονταν ο Βελουχιώτης με ζαρτιέρες, ή εάν ανέβαινε ένα «θεατρικό έργο» για την ζωή του Τσε, και εκεί, ο Τσε, σύμφωνα με το «εναλλακτικό» σενάριο, ήταν μούφα επαναστάτης, τους δούλευε όλους ενώ στην πραγματικότητα τα έπαιρνε χοντρά από την CIA και το βράδυ διάβαζε κρυφά το "Αγών μου". Ή εάν ο Στάλιν βίαζε την αδελφή του και ήθελε κατά βάθος να γίνει μεγαλοτραπεζίτης στο Μανχάταν. Πως θα αντιδρούσαν οι «προοδευτικοί»; Φυσικά, θα ξέχναγαν το «ανοικτό» τους πνεύμα και θα διοργανώνανε ιερά εξέταση. Αλλά τότε θα είχαν ξεβρακωθεί. Θυμηθείτε τι έγινε πριν πολλά χρόνια με το «ΕΛΕΝΗ» του Γκατζογιάννη. Πως απειλούσαν τους κινηματογράφους σαν αφιονισμένοι γιατί τους έθιξαν την "θρησκεία" τους. Θυμηθείτε ότι ποτέ μέχρι σήμερα η ταινία αυτή δεν έχει παιχτεί στην τηλεόραση, είτε όταν κυβερνούσαν οι μπλε, είτε οι πράσινοι, είτε οι ροζουλί. Δείτε τις παρακάτω αφίσες από αυτές τις δύο πρόσφατες ταινίες και πείτε μου εάν τις είδατε ή τις ακούσατε πουθενά. Ο λόγος είναι προφανής. Επειδή εάν αντί για κακούς ναζί, ακροδεξιούς, δεξιούς γενικά, ρατσιστές, λευκούς γενικά, το έργο έχει κακούς κόκκινους, (ή έστω τους σατιρίζει) απλά δεν πρόκειται να φτάσει στις μάζες. Η ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς δεν το επιτρέπει. 
Θα είχε ενδιαφέρον ένα έργο που θα σατίριζε τα δικά τους είδωλα. Αλλά ποιος έχει τα μέσα, τα κότσια και κυρίως την φαντασία να το κάνει; Παντού την «τέχνη» όσο και την «σάτιρα» την έχουν στα χέρια τους οι "προοδευτικοί" και νιώθουν ότι είναι στο απυρόβλητο. Ότι από τον θρόνο δεν τους κουνάει κανείς, ούτε τους ανατρέπει κανείς. Οπότε ζητείται «ανατρεπτικός».

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ  

Υπουργός Δικαιοσύνης του Ισραήλ: «Ποια ισότητα; Το Ισραήλ πρέπει να παραμείνει εβραϊκό στην πλειοψηφία του ακόμη και εις βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων»

Η υπουργός Δικαιοσύνης, Ayelet Shaked, δήλωσε τη Δευτέρα ότι αν δεν φτιαχνόταν ο φράχτης που δημιουργήθηκε πριν από μερικά χρόνια στα αιγυπτιακά σύνορα, «θα βλέπαμε εδώ ένα είδος κατακλυσμιαίας κατάκτησης από την Αφρική». Ο φράχτης σταμάτησε την εισροή των αιτούντων άσυλο από το Σουδάν και την Ερυθραία Χώρα.

Σε μια ομιλία προς το “Κογκρέσο για τον Ιουδαϊσμό και τη Δημοκρατία”, η Shaked είπε επίσης: "Νομίζω ότι η «Ιουδαιοποίηση της Γαλιλαίας» δεν είναι ένας προσβλητικός όρος. Συνηθίζαμε να μιλάμε έτσι. Τα τελευταία χρόνια έχουμε σταματήσει να μιλάμε έτσι. Νομίζω ότι είναι νόμιμο χωρίς να παραβιάζονται τα πλήρη δικαιώματα των Αράβων κατοίκων του Ισραήλ".

Η υπουργός Δικαιοσύνης έκανε τις παρατηρήσεις αυτές σε μια μεγάλη ομιλία για τη διαμάχη σχετικά με το νομοσχέδιο του εβραϊκού εθνικού κράτους.

"Πρόσθεσε ότι η διατήρηση μιας εβραϊκής πλειοψηφίας στο Ισραήλ και η δημοκρατική δράση" πρέπει να είναι παράλληλες και δεν πρέπει να αντισταθμίζει η μία την άλλη".

Όσον αφορά το νομοσχέδιο, η Shaked είπε: «Με ενοχλούσε τόσο η θέση του κράτους όσο και η συλλογιστική των δικαστών. Το κράτος δεν υπερασπίστηκε τον νόμο για εθνικούς δημογραφικούς λόγους, παρά μόνο για λόγους ασφαλείας». Η Shaked δήλωσε στη διάσκεψη ότι «το κράτος πρέπει να πει ότι υπάρχει χώρος για να διατηρηθεί η εβραϊκή πλειοψηφία ακόμα και αν παραβιάζει δικαιώματα».

Η Shaked είπε ότι πίστευε ότι ο ιουδαϊσμός και η δημοκρατία είναι αξίες που μπορούν να συνυπάρξουν. "Από συνταγματική άποψη, υπάρχει ένα πλεονέκτημα για τη δημοκρατία και πρέπει να εξισορροπηθεί και να δοθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο ένα άλλο συνταγματικό εργαλείο που θα δώσει εξουσία και στον ιουδαϊσμό".

Ο σκοπός του νομοσχεδίου του εθνικού κράτους, είπε, ήταν να αποφευχθούν οι αποφάσεις που ερμηνεύουν τον νόμο περί εισόδου στο Ισραήλ ή μια απόφαση όπως στην υπόθεση Ka'adan το 2000 που απαγόρευε τις διακρίσεις εναντίον μιας αραβικής οικογένειας που ήθελε να μετακομίσει σε μικρή εβραϊκή κοινότητα που δεν τους ήθελε.

"Στους νόμους μας υπάρχουν καθολικές αξίες, δικαιώματα, που έχουν ήδη κατοχυρωθεί με πολύ σοβαρό τρόπο. Αλλά οι εθνικές και οι εβραϊκές αξίες δεν κατοχυρώνονται. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 20 ετών, υπήρχε μια προσπάθεια να επικεντρωθούμε περισσότερο στις αποφάσεις πάνω στις οικουμενικές αξίες και λιγότερο στον εβραϊκό χαρακτήρα του κράτους. Αυτό το εργαλείο [νομοσχέδιο του εθνικού κράτους] είναι ένα εργαλείο που θέλουμε να δώσουμε στο δικαστήριο για το μέλλον», δήλωσε η υπουργός Δικαιοσύνης.

Σχετικά με την πρόθεση του συνασπισμού να κρατήσει τη λέξη "ισότητα" έξω από το νομοσχέδιο του εθνικού κράτους, η Shaked δήλωσε: "Το Ισραήλ είναι ένα εβραϊκό κράτος. Δεν είναι κράτος όλων των εθνοτήτων του. Δηλαδή, ίσα δικαιώματα για όλους τους πολίτες, αλλά όχι ίσα εθνικά δικαιώματα». Η Shaked είπε ότι η λέξη «ισότητα» ήταν πολύ γενική και το δικαστήριο θα μπορούσε να την επεκτείνει πολύ, προσθέτοντας, «Υπάρχουν μέρη όπου ο χαρακτήρας του κράτους του Ισραήλ ως εβραϊκό κράτος πρέπει να διατηρηθεί και αυτό μερικές φορές έρχεται σε βάρος της ισότητας».


ΚΟ / πηγή